Report ilegal content here
Porn Reviews | Free Sex | Free Porn | Sologirls Sites Reviews | Vidz

Το προσωπικό μου Ερωτολόγιο

Druuna

Με αφορμή το πανέμορφο δημοσίευμα της Μανταλένας, μπήκα στον πειρασμό να ξαναγράψω δύο τελευταία κείμενα για να ξαναπώ ότι ακριβώς είχα ξαναπεί τον Οκτώβριο του 2006.

Τα κείμενα αυτά το είχα γράψει όταν μπήκα στο blogspace και αφορμή ήταν αφενός η ίδια η Μανταλένα (την οποία τότε δεν ήξερα αλλά επιτέλους γνώρισα) και ο «διωγμός» της και αφετέρου η ανάγκη να καταδείξω την ανηθικότητα και υποκρισία που κρύβεται πίσω από την «κραταιά ηθική», που οι περισσότεροι άνθρωποι κουνάνε ως παντιέρα μέσα στο εικονικό περιβάλλον, ευελπιστώντας να κάνουν το άυλο πανομοιότυπο του πραγματικού με μόνο σκοπό, τι άλλο, την εξουσία σ’ όλες τις μορφές της …

Και για όσους ακόμα αναρωτιούνται αν είμαι γυναίκα ή άντρας τους πληροφορώ πως μπορούν να έρθουν να με δουν το τετραήμερο 18-21 Ιανουαρίου 2007 στο 1st Berlin Porn Film Festival in Athens στο Gagarin 205 που θα συμμετέχω (ελπίζοντας να δω και τη Μανταλένα εκεί)…

Read the rest of this entry »

Last’n'Lust

Πέρασαν λοιπόν οι μέρες κι ήρθε ο καιρός να βγάλω στη φόρα μερικές αλήθειες, όσο αυτό ακούγεται τραγικά αστείο μέσα από αυτό το μέσον.
Η Ντρούνα δημιουργήθηκε για την προσωπική μου καύλα και δεν ντρέπομαι να παραδεχτώ πως ερεθιζόμουν με κάθε της ιστορία που ήταν όλες πέρα για πέρα αληθινές, βλέποντάς τες όμως από το προσωπικό μου πρίσμα αλλά και τη μυθοπλασία που δημιουργούσα ολόγυρά της.

Με άλλα λόγια ήταν κάτι σαν γραπτή αναπαράσταση ερωτικών ιστοριών και εικόνων περασμένης δεκαετίας με στοιχεία που -πίστευα- πως διαφοροποιούνταν από αυτό που ονομάζεται συρμός. Καλώς ή κακώς η Ντρούνα έπαψε να με καυλώνει. Γι αυτό πήρα την απόφαση να τη σταματήσω. Η περσόνα της μάλλον θα σβήσει εκτός κι αν…

Κι ήρθε η στιγμή της αποκάλυψης…

Read the rest of this entry »

Το Πρώτο Φιλί

Η ερωτική ιστορία που ακολουθεί είναι ενός Ανώνυμου φίλου και πραγματικά είναι ότι πιο ερωτικό έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό!

Ο Στέφανος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σχολικής χρονιάς κοιτάζοντας την Ιρίδα από το πίσω θρανίο. Αρχικά βρισκόταν δύο σειρές πίσω της, όμως η απόσταση που τους χώριζε ήταν αρκετά μεγάλη για να μπορεί να την παρατηρεί όπως ήθελε. Χρειάσθηκε λοιπόν να πληρώσει ένα ακριβό αντίτιμο σε μπίλιες για να αλλάξει θέσεις με έναν φίλο του που καθόταν σε πιο προνομιούχο θρανίο. Βρέθηκε έτσι στο πίσω διαγώνια θρανίο από το δικό της, το οποίο του επέτρεπε να την παρατηρεί με τις ώρες, χωρίς να γίνεται αντιληπτός από εκείνη.

Μερικές φορές βεβαίως γινόταν αντιληπτός από τον καθηγητή, κάτι που κάποτε είχε οδηγήσει σε μια άκρως ντροπιαστική έκθεση του στο υπόλοιπό της τάξης. Όλοι οι συμμαθητές του ξέσπασαν σε γέλια, πλην της Ίριδας που έγινε κόκκινη σαν παπαρούνα και δεν τολμούσε να σηκώσει το βλέμμα της από τα βιβλία της. Κατόπιν του γεγονότος αυτού έγινε ακόμη πιο ντροπαλός απέναντί της. Σπανίως της απηύθηνε το λόγο, και τότε συνήθως θα κοκκίνιζε ή θα έχανε τα λόγια του.

Read the rest of this entry »

Heliotypon

Την ερωτική ιστορία που ακολουθεί την έγραψε o Heliotypon για να τη μοιραστεί μαζί μου και να τη δημοσιεύσω -με την άδειά του- στο μπλογκ. Η ιστορία είναι πραγματική αλλά τα ονόματα έχουν, βεβαίως, αλλαχθεί.

Read the rest of this entry »

A way

Παρασκευή και Σάββατο θα «εξαφανιστώ».

Δυο νύχτες πάρτι με γνωστούς-άγνωστους, άφθονο αλκοόλ, ξέφρενος χορός και έρωτας.

Είναι φορές που ο «ξεπεσμός» με μαγεύει. Το να ζεις την ψεύτικη έκσταση χωρίς να υπάρχει το αύριο. Χωρίς να δώσεις λογαριασμό, χωρίς να σε ξέρει πραγματικά κανείς. Κλεισμένη στην πραγματική ανωνυμία με ανθρώπους που –το ξέρεις από πριν- δεν θα τους ξαναδείς. Γιατί ανωνυμία δεν είναι να λές «είμαι η Ντρούνα» αλλά να λες το «πραγματικό» σου όνομα και την επόμενη στιγμή να μη το θυμάται κανείς.

Read the rest of this entry »

Silvia

Ομαδική έκθεση φωτογραφίας και κατά τις 9 ήμουν εκεί.

Φανταστείτε μια μεγάλη αίθουσα που ήταν χωρισμένη σε περιοχές ανάλογα με τον φωτογράφο. Στην περιοχή του κάθε φωτογράφου ήταν τοποθετημένες οι φωτογραφίες του σε πίνακες περιμετρικά κι έτσι ουσιαστικά «έμπαινες» στο «χώρο» του, χωρίς να βλέπεις τους υπόλοιπους χώρους που επικοινωνούσαν με μικρούς διαδρόμους.

Κάποια στιγμή μπήκα και στο «χώρο» με θέμα «θηλυκό χρώμα». Είχε λίγο κόσμο, όχι πάνω από 5-6 άτομα. Στάθηκα περίπου στο κέντρο και κοίταξα τριγύρω μου. Ολόγυρά μου κρεμασμένες φωτογραφίες με πρώτο πλάνο μια γυναίκα (διαφορετική κάθε φορά). Όλες οι φωτογραφίες ήταν επεξεργασμένες. Ήταν όλες ασπρόμαυρες εκτός από το φόρεμα που φορούσε κάθε μοντέλο. Όλα τα μοντέλα φόραγαν φορέματα, κάθε ένα ήταν διαφορετικό σχέδιο και διαφορετικό χρώμα.

Read the rest of this entry »

Erasmus

Συνεχίσαμε εκείνο το πρώτο χειμώνα να βρισκόμαστε μαζί αλλά και να βγαίνουμε χώρια κάποιες μέρες. Κάποιο Σαββατόβραδο πήγα με την αδερφή μου σ ένα πάρτι φίλων της (χωρίς το Μάρκο). Όλο αυτό το διάστημα η αδερφή μου είχε κάποιες περιστασιακές «φάσεις» αλλά κανένας δεσμός. Τον Τάκη έλεγε πως τον ξεπέρασε αλλά αρκετές φορές ήταν στο μυαλό της.

Στο πάρτι εκείνο θέλαμε να ξεδώσουμε. Έτσι βρεθήκαμε ζαλισμένες να χορεύουμε συνέχεια με γκόμενους αλλά και μόνες μας. Εγώ είχα βάλει στο μάτι τον Πιέρ, ένα περίεργο γάλλο που είχε κατέβει με Erasmus κι η αδερφή μου έναν άλλο τύπο που χόρευαν μαζί. Ο Πιέρ ήταν 23, πολύ ψηλός και πολύ αδύνατος, ξανθός βέβαια, σχεδόν άτριχος, κοντό μαλλί με βλοσυρή ματιά και γαλάζια μάτια.

Read the rest of this entry »

Παράκαμψη

Το αποφάσισε. Έφτιαξε το δικό της ημερολόγιο. Μερικές ερωτήσεις, λίγο ψάξιμο και η ιστορία άρχισε. Δε πέρασε καιρός και οι πρώτες επισκέψεις άρχισαν. Η ιστορίες της άρχισαν να διεγείρουν το internet. Ίσως όχι ολόκληρο, όμως ένα κύκλο, του δημιούργησε ενδιαφέρον.

Στην ίδια κατηγορία λίγο πολύ τον ίδιο καιρό είχε μπει και εκείνος. Είχε τόσα στο μυαλό του να πει. Είχε τόση φαντασία να ελευθερώσει. Μια επίσκεψη της ήταν αρκετή. Τον ενδιέφερε το ερωτικό της chat και έτσι πέρασε να δει ποια είναι. Στην αρχή περιορίσθηκαν σε απλά σχόλια για τις ιστορίες τους. Σύντομα τα σχόλια έγιναν επικοινωνία και η επικοινωνία αποφάσισαν να γίνει επαφή.

Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται εδώ…

Marked Me

Με τον Μάρκο περάσαμε δυόμιση χρόνια «μαζί», περίπου μέχρι την Άνοιξη του 2001. Κάποιες από τις μέρες μας τις περνούσαμε μαζί, σα ζευγάρι, κάποιες άλλες απλά επικοινωνούσαμε κάνοντας ο καθένας τη δική του ζωή. Είχαμε και μια μοναχική καθημερινότητα αλλά και μια συχνή περιοδική επαφή τέτοια, που να προσέχουμε να μην αφήνουμε ότι ο καθένας μας έκανε –ακόμα κι αν το θέλαμε- για να βρεθούμε αποκλειστικά.

Read the rest of this entry »

Γενέθλια

Ο Τάκης ήταν πια παρελθόν.

Η Λία κι εγώ συνεχίσαμε τη ζωή μας. Κάποια νέα του μαθαίναμε από το Γιώργο με τον οποίο βρεθήκαμε μερικές φορές και τηλεφωνιόμασταν που και που. Όπως μου είπε “έφαγε φρίκη” και ένιωθε άσχημα. Αλλά αυτά τα πράγματα δεν έχουν γυρισμό, ή τα λύνεις ή φεύγεις.

Η Λία άρχισε να ξεσπάει.

Read the rest of this entry »

Cinema 07/10/06

Στο internet μπαίνω περίπου από τότε που ανέβηκα στην Αθήνα. Εχω κάνει chat, γνωριμίες, συμμετέχω σε forum, κοινότητες, μιλάω με messenger κλπ, κι όχι βέβαια πάντα σαν druuna.

Με τον DAlex γνωρίζομαι εδώ και 4-5 μήνες περίπου. Πρώτη φορά μιλήσαμε τυχαία σ’ ένα chat κι από τότε πολλές φορές με messenger. Είναι μικρός, 20 και κάτι, δευτεροετής φοιτητής στην Αθήνα. Κι αυτός κατάγεται από επαρχία κι είχαμε πολλά κοινά να συζητήσουμε.

Read the rest of this entry »

Ο πόθος του

Ήμουνα στρεσαρισμένη. Αντί να ευχαριστιέμαι τις διακοπές είχα το μυαλό μου στους δυο τους. Τώρα βρισκόμουν μόνη στο δωμάτιο χωρίς διάθεση για τίποτα. Κάποια στιγμή, κατά τις 10 το βράδυ χτυπάει το κινητό. Η Λία ερχόταν «φορτωμένη» να μείνει μαζί μου. Τα σπάσανε φαίνεται. Μετά από καμιά ώρα τα πίναμε σ ένα μπαράκι παραλιακό.

Κατά τα μεσάνυχτα η Λια ήταν μεθυσμένη. Μου εξιστορήθηκε πως γύρισε τ’ απόγευμα, του πε πως αποφάσισα να μείνω στο άλλο χωριό σε δωμάτιο και πως η κατάσταση ήταν στο απροχώρητο, τσακώθηκαν κι εκείνη έφυγε. Τα πράγματα είχαν ξεφύγει πια και σκεφτόταν να γυρίσουμε την άλλη μέρα Αθήνα. Κατά τις 1 την κουβάλησα ημιλιπόθυμη στο δωμάτιο.

Read the rest of this entry »

Αυγουστιάτικα σύννεφα

Εφτασα τελικά στο νησί Δευτέρα μεσημέρι. Στη προβλήτα με περίμενε η Λία μόνη. Αγκαλιαστήκαμε, βοήθησε στα πράγματα και βέβαια τη ρώτησα που ήταν ο Τάκης. Σκοτείνιασε και μου πε πως τσακώθηκαν προχτές και είναι αγριεμένη κατάσταση.

Πήραμε τα πράγματα και πήγαμε σ ενα ήσυχο καφενεδάκι στο λιμάνι όπου κάτσαμε να τα πούμε…

Read the rest of this entry »

ΜεσοΔιάστημα 98

- Ελα μικρή μου, είναι σχεδόν 2 μεσημέρι! Πρέπει να σηκωθείς!
- Εχει ζεστό νερό?
- Ναι, τράβα κάνε ενα ντουζακι κι έλα, θα νιώσεις καλύτερα.

Μισή ώρα μετά καθόμασταν στο καναπέ πίνοντας το καφέ μας κουβεντιάζοντας.

Read the rest of this entry »

Ο Γιώργος

Πέρασε ένα ένα μικρό διάστημα καθημερινότητας χωρίς να συμβεί κάτι. Η αδερφή μου επισκεπτόταν τακτικά τα Σαββατοκύριακα τον Τάκη κι έμενε εκεί. Κάποιο Σάββατο, καλοκαίρι πια, ο Τάκης είχε γενέθλια. Κανόνισε λοιπόν μια συνάντηση φίλων του και φώναξε βέβαια και εμάς. Ο Τάκης έμενε σ ενα δυάρι στα βόρεια προάστεια και συναντηθήκαμε εκεί.

Read the rest of this entry »

Βλέποντας τη Λία

Τις επόμενες μέρες ο Τάκης είχε αρκετές δουλειές κι έτσι τα βράδια είμασταν με την αδερφή μου. Βλέπαμε τηλεόραση, πηγαίναμε σινεμά, μπαράκια, κουτσομπολιά και επισκέψεις σε φίλες. Ενα βράδυ βγήκαμε με παρέα κάτι φίλες της και τα ήπιαμε σ’ ένα μπαράκι. Χορέψαμε και νιώθαμε πολύ καλά. Γυρίσαμε αργά στο σπίτι. Εκείνη είχε πιει περισσότερο κι είχε ζαλιστεί αρκετά. Στηριζόταν επάνω μου. Μπήκαμε στο σπίτι και πήγε καρφί στο κρεβάτι της. Ανέβηκε μπρούμητα με τα ρούχα κι έμεινε ακίνητη στο κρεβάτι.

Read the rest of this entry »

Το Φιλί του

Η Κυριακή ήταν η τελευταία μας μέρα στην παραλία της Εύβοιας. Παίξαμε με τη θάλασσα κι οι τρεις. Ηταν μια μέρα ζεστή πολύ και τρέχαμε γυμνοί και μονάχοι στη παραλία κάνοντας φασαρία. Το μεσημεράκι αράξαμε, μαγειρέψαμε και ξεκουραστήκαμε με ηλιοθεραπεία. Τ’ απόγευμα μαζέψαμε και πήραμε το δρόμο του γυρισμού για την Αθήνα. Στη διαδρομή σταματήσαμε σε ταβερνάκι και το βράδυ είμασταν στο σπίτι μας. Ο Τάκης μας βοήθησε με τα πράγματα και προσφέρθηκε να φύγει για να μας αφήσει να ξεκουραστούμε αλλά η Λία του πρότεινε να μείνει μαζί μας και θα έφευγε το πρωί. Εκείνος δέχθηκε.

Read the rest of this entry »

Κουβεντιάζοντας

Την άλλη μέρα ξύπνησα αργά από τη ζέστη και τον ήλιο. Ημουνα μόνη στη σκηνή. Ο Τάκης κι η Λία είχαν ήδη ξυπνήσει. Τεντώθηκα νωχελικά, σηκώθηκα γονατισμένη κι έβγαλα το κεφάλι μου απ τη σκηνή. Η αδερφή μου ξαπλωμένη μπρούμητα στην ακροθαλασσιά κι ο Τάκης να της βάζει λάδι στην πλάτη της. Με είδαν και με χαιρέτισαν.

Read the rest of this entry »

Η πρώτη εκδρομή

Εκείνος ο χρόνος θα μείνει ανεξίτηλος στη ζωή μου. Επειδή ήταν η αρχή των πραγματικών “ξυπνημάτων” κι έγινε η αιτία της απελευθέρωσής μου όπως και η αιτία για ν αλλάξουν τελικά οι σχέσεις μου με την Λία.

Εκείνο το περιστατικό ήταν το πρώτο που έκρυψα από την αδερφή μου. Ενώ στην Λία τα έλεγα όλα (όπως κι εκείνη) δεν ένιωσα πως έπρεπε να της το πω. Ντρεπόμουν, ένιωθα αμήχανα αλλά και δεν ήθελα να μαι η αιτία για να δημιουργήσω σύννεφα στη σχέση τους παρόλο που ήξερα πως η αδερφή μου δεν υπέφερε από κόμπλεξ.

Read the rest of this entry »

Η Λία κι ο Τάκης

Γεννήθηκα το χειμώνα του 80 στην επαρχία. Είμαι 26 και εχω μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Λία που είναι 32. Συγκατοικούμε τα τελευταία 8 χρόνια, από τότε που ανέβηκα στην Αθήνα. Εκείνη ήταν ήδη εδώ από τα 18 της που σπούδασε και μετά έμεινε για δουλειά.

Με τη Λία είμαστε πολύ δεμένες. Εκείνη σαν η μεγαλύτερη, μου μίλαγε για όλα. Δεν είχαμε μυστικά κι εκείνη με βοήθησε να μάθω για την αγάπη, το σεξ κι όλα τ αλλα που σε μια μικρή επαρχιακή πόλη δυσκολεύεσαι να ρωτήσεις.

Read the rest of this entry »

« Previous Entries